Η παράσταση

Η ΦΟΥΛΑ Η ΧΙΟΝΟΝΙΦΟΥΛΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ [pdf]
Μια μουσικοχοροθεατρική παράσταση

Ακούγεται η μουσική εισαγωγή (μουσική πρόταση έναρξης). Εμφανίζονται οι αφηγητές στο κέντρο της σκηνής και ξεκινούν να αφηγούνται την ιστορία μας…
ΑΦΗΓΗΤΗΣ 1

Στον ουρανό σε μια γωνιά
Όλοι μας αν κοιτούσαμε στ’ αλήθεια
Μια τέτοια μέρα με χιονιά
Φίλες ντυμένες στα λευκά
Θα βλέπαμε να χορεύουν
Και να λένε παραμύθια.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 2
Αγαπημένες φιλενάδες
που πάντοτε χαμογελούν,
στο γαϊτανάκι του αέρα τριγυρνούν,
τις ξέρετε, τις λεν’ Χιονονιφάδες.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 3

Εκεί ο χρόνος σταματά
πολύ δεν έχει σημασία.
Άλλη μια μέρα παιχνιδιού
στου κόσμου την πιο λευκή γωνία,
που άλλοι τη λεν Χιονολουλού
κι άλλοι τη λένε Λαπωνία.

1ο χορευτικό- Ο χορός των χιονονιφάδων

Εμφανίζονται οι χιονονιφάδες και χορεύουν. Η γιαγιά χιονονιφάδα κρατά μια λευκή ομπρέλα με κορδέλες και οι χιονονιφάδες χορεύουν κρατώντας τις κορδέλες.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 4
Σ’ αυτή λοιπόν τη γειτονιά
που όλες χορεύανε για μέρες,
καθότανε σε μια γωνιά
η πιο μικρή Χιονονιφούλα,
που ήταν μελαγχολική
κι όλο κοιτούσε σκεφτική.
Είχε δυο μάτια γαλανά
και τ’ όνομά της ήταν… Φούλα!
Μα η γιαγιά της απορεί
έτσι που τη βλέπει μοναχή.

ΓΙΑΓΙΑ: Γιατί κόρη μου είσαι λυπημένη; Κοίτα γύρω σου την ομορφιά. Κάθε λογής λευκό πως λαμπυρίζει από τον ήλιο…
ΦΟΥΛΑ: Σκέφτομαι …να…πόσο θα ‘θελα να ταξιδέψω! Να βρω μια χώρα, που να ‘χει μόνο ήλιο. Να δω πως είναι τα Χριστούγεννα εκεί. Πως γιορτάζουν τα παιδιά; Και χιονάνθρωπο πως φτιάχνουν;
ΓΙΑΓΙΑ: Μικρή μου, του κόσμου τα γιατί δεν μπορώ να σου απαντήσω. Μπορώ να σου μιλήσω για όλα τα είδη του λευκού, να σου πω παραμύθια με ιστορίες χιονιού, ξεγνοιασιάς και παιχνιδιού. Μα στα γιατί σου, για να βρεις τις απαντήσεις, οδηγός σου θα ‘ναι ο βοριάς. Δες το σαν παιχνίδι το ταξίδι σου αυτό. Σαν μια τεράστια τσουλήθρα..από εδώ ως τις ζεστές χώρες του νότου. (της δίνει ένα μαντίλι σαν φυλαχτό)
Πέτα μικρή μου. Πέτα μακριά….Σου εύχομαι να βρεις αυτό που αναζητείς.

Η Φούλα φορά το μαντίλι και ενώ ακούγεται η μουσική (μουσική πρόταση «Η Φούλα ταξιδεύει πάνω στο σύννεφο») οι χιονονιφάδες φεύγουν αποχαιρετώντας τη. Η γιαγιά μένει τελευταία και της στέλνει ένα φιλί. Η Φούλα χορεύει με τον άνεμο, ενώ εμφανίζονται οι αφηγητές…

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 5

Με της γιαγιάς της την ευχή
η όμορφη χιονονιφούλα
έκανε μια καινούρια αρχή
μπήκε στο σύννεφο το γκρι
φύσηξε αμέσως ο βοριάς
και το ταξίδι το μακρύ
άρχισε τότε μονομιάς

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 6

Φύσηξε φύσηξε ο βοριάς
κουράστηκε για μια στιγμούλα
και πάνω στη γη της Σιβεριάς
που άλλοι τη λένε Σιβηρία
ανάλαφρα με ηρεμία
προσεδαφίστηκε η Φούλα.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 7

η Σιβηρία ήταν ψυχρή
έμοιαζε με τη Λαπωνία
μα όλοι είχανε γιορτή
γιατί σε μια κρυφή γωνία
πέντε μικροί και ζωηροί
τάρανδοι τόσοι μια σταλιά
είχανε μόλις γεννηθεί
κι όλο κουνούσανε τ’ αυτιά

Μπαίνουν τα νεογέννητα ταρανδάκια περπατώντας στα τέσσερα κάνοντας αδέξιες κινήσεις (1η μουσική πρόταση για ταρανδάκια). Η Φούλα κρύβεται και τους κοιτά από μακριά και οι αφηγητές συνεχίζουν…

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 8

Η χιονονιφάδα προσπάθησε
να πλησιάσει διακριτικά,
όμως μια ακτίνα ήλιου την πρόδωσε
και η Φούλα έλαμψε μεμιάς..

Δέκα ματάκια απορημένα
γυρίσανε να την κοιτάξουν,
τα είχε η Φούλα μας χαμένα.
Κι αν ήθελαν να την πειράξουν;
Τα ταρανδάκια όμως της είπαν:

ΤΑΡΑΝΔΑΚΙΑ: «Μη φεύγεις. Μείνε μαζί μας. Έλα να χορέψουμε.»

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 9

Την έκπληξη άφησε στην άκρη
και μ’ όλο το ταρανδοσόι
σαν μπαλαρίνα στα Μπολσόι
χόρεψε μέχρι το πρωί.
Οι τάρανδοι είχανε γίνει
φίλοι δικοί της καρδιακοί!

2ο χορευτικό- Ο χορός των ταράνδων

Τα ταρανδάκια φεύγουν χαιρετώντας τη Φούλα που την παρασέρνει και πάλι ο αέρας. Εμφανίζονται οι αφηγητές …

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 10

Με ένα χαμόγελο στα χείλη
και αναμνήσεις τρυφερές
άρχισε πάλι το ταξίδι
με προσδοκίες τρομερές!

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 11

κι ενώ ήτανε παραδομένη
στη δίνη του θεού Αιόλου
έφτασε μέχρι την Αυστρία
σε ένα πάρκο του Τιρόλου
και είδε εντυπωσιασμένη
τέσσερα άξελ και ένα τόλουπ

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 12

«κοίτα στον πάγο όλοι τρέχουν
και όλοι κάνουν πατινάζ
και μπλε σκουφάκια όλοι έχουν
α! κοίτα! κι ένα τυρκουάζ!»

Εμφανίζονται τα παιδιά που κάνουν πατινάζ με ρούχα χειμωνιάτικα, γάντια και σκουφιά, «γλιστρούν» στον πάγο και κάνουν φιγούρες. Η Φούλα χορεύει μαζί τους…

3ο χορευτικό-Τα παιδιά που κάνουν πατινάζ

Φεύγουν τα παιδιά και η Φούλα συνεχίζει το ταξίδι της… Η αυλαία κλείνει για να αλλάξει το σκηνικό. Όταν ξανανοίξει, θα δούμε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο κάτω από το οποίο θα υπάρχουν μεγάλα πολύχρωμα κουτιά. Πίσω από τα κουτιά (ή και μέσα σε αυτά) θα έχουν κρυφτεί τα παιδιά που θα κάνουν τα παιχνίδια. Η αυλαία ανοίγει και τώρα στη σκηνή βρίσκονται οι αφηγητές μας…
ΑΦΗΓΗΤΗΣ 13
Κι ενώ γλιστρούσε μαγεμένη
κάτω από φούστες και μπλουτζίν
ένιωσε να την παρασέρνει
σαν το χαλί του Αλαντίν
η ανάσα πάλι του ανέμου.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 14

Όνειρα άρχισε να κάνει
πώς θα ‘ταν η καινούρια χώρα
κι έτσι δεν πρόσεξε το τζάμι
πάνω του έπεσε με φόρα
σηκώθηκε ευθύς με χάρη
σαν χιονισμένη πριγκηπέσσα
ίσιωσε λίγο το φουστάνι
κι από το τζάμι είδε μέσα.

Όσο μιλάει ο αφηγητής η Φούλα κάνει ότι πέφτει πάνω σε ένα …αόρατο τζάμι…Φτιάχνει το φουστάνι της λίγο ζαλισμένη και κοιτά με προσοχή.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 15

Δίπλα στο δέντρο και στο τζάκι
δύο κουτιά πολύ μικρά
κάτι κινήθηκε σιγά
γύρισε η Φούλα να κοιτάξει
δεν ήταν σκύλοι και γατιά
ούτε κινούμενα παιχνίδια
μα άνοιξαν τα δυο κουτιά
και μέσα είχανε … παιχνίδια!

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 16

Βγήκαν αυτά απ’ τα κουτιά
Και σκουντουφλούσαν μεταξύ τους
Γιατί ήταν ήδη μια χρονιά
Κρυμμένα μέσα στο κουτί τους.
Ήτανε πρώτα μουδιασμένα
Τινάξανε όλη τη σκόνη
Και με τα χέρια τους πιασμένα
Χόρεψαν γύρω γύρω όλοι

4ο χορευτικό- Ο χορός των παιχνιδιών

Φεύγουν τα παιχνίδια και εμφανίζονται οι αφηγητές. Ένα παιδί-παιχνίδι εμφανίζει ένα χαρτόνι που γράφει «23 Δεκέμβρη», σαν από ημερολόγιο.
ΑΦΗΓΗΤΗΣ 17

Μα ο χρόνος πέρναγε γοργά…
«πόσες ημέρες να περάσαν;
Θα φτάσω στον προορισμό μου;»
Και είδε στο τζάκι ένα χαρτί
Με τίτλο «το ημερολόγιό μου»
Είν’ του Δεκέμβρη εικοσιτρείς
Έμεινε μόνο μία μέρα
Πριν έρθει η παραμονή

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 18

Και τότε είπε στον αέρα:
«φύσα ξανά, φύσα γοργά
βάλε με εσύ στην αγκαλιά σου
πάρε με πάλι εκεί ψηλά
Να ταξιδέψω στα φτερά σου»
Και όπως πέταγε ψηλά
Πουλιά περνούσαν σαν σαΐτες
«μα πώς σαν λένε εσάς παιδιά;»
«Εμάς μας λεν Χουλιαρομύτες!

Βγαίνουν στη σκηνή οι χουλιαρομύτες… Οι αφηγητές αποχωρούν.

5ο χορευτικό- Οι χουλιαρομύτες

Μόλις τελειώσουν το χορό τους γονατίζουν εκτός από ένα πουλάκι που μιλά στη Φούλα… Κάθε φορά που ένα πουλάκι θα μιλάει σηκώνεται…
ΧΟΥΛΙΑΡΟΜΥΤΑ 1

«Εμάς μας λεν Χουλιαρομύτες!
Πάμε σε μέρη πιο ζεστά
Που θα ‘χει ήλιο πιο πολύ
Θα μοιραστούμε στα μισά
Νότια Ευρώπη κι Αφρική»

ΦΟΥΛΑ

«Μα πείτε μου πώς και εγώ
Σ’ αυτά τα μέρη μπορώ να φτάσω
Σε μία χώρα πιο ζεστή
Γρήγορα, πρέπει να προφτάσω»

ΧΟΥΛΙΑΡΟΜΥΤΑ 2

«Το δρόμο εγώ θα σου τον πω»
«αλλά κορίτσι μου μικρό
Εσύ είσαι μια χιονονιφάδα
Μπορεί να λιώσεις στη στιγμή
Αν πας στην όμορφη Ελλάδα»

ΦΟΥΛΑ

«Να ταξιδέψω θέλω εγώ
Να δω τον κόσμο, να γυρίσω
Να μάθω πράγματα πολλά
Κίνδυνο δε θα υπολογίσω»

ΧΟΥΛΙΑΡΟΜΥΤΑ 3

«Τότε ακολούθησε εμάς
Και σύντομα θα έχεις φτάσει
Σε ένα μέρος μαγικό
Που δεν υπάρχουν μόνο δάση
Μα καταγάλανα νερά
Που όταν δεν έχει συννεφιά
Μοιάζουνε με τον ουρανό

ΧΟΥΛΙΑΡΟΜΥΤΑ 4

Χρώμα γαλάζιο έχουν, ζεστό
Θάλασσα είναι τ’ όνομά τους
Θέαμα του κόσμου το πιο ωραίο
Έλα και θα σ’ αφήσουμε
Σε ένα νησάκι στο Αιγαίο!»

Τα πουλιά φεύγουν πετώντας και η Φούλα τα ακολουθεί… Βγαίνουν οι αφηγητές…

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 19

Κι η Φούλα έκανε ταξίδι
μακρύ, για πρώτη της φορά
και όταν είδε από μακριά
αυτό το ωραίο γαλανό
που έμοιαζε με τον ουρανό
κάτι καινούριο ένιωσε αμέσως
κάτι γλυκό και φωτεινό.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 20

Ήτανε πια στην Ικαρία
Άκουσε γέλια και χαρά
Είδε χαρούμενα παιδιά
Είδε καράβια στολισμένα
Και από χείλη ευτυχισμένα
άκουσε μία μελωδία.
Την έλεγε η Άννα και ο Αγαμέμνων,
ήταν τα κάλαντα όπως λέγαν,
τα κάλαντα των Χριστουγέννων!

Βγαίνουν στη σκηνή τα παιδιά από τη Ικαρία κρατώντας μεγάλα χάρτινα καραβάκια και τραγουδούν τα ικαριώτικα κάλαντα.

6ο χορευτικό-Τα παιδιά στην Ικαρία

Μόλις τελειώσουν το τραγούδι ένα παιδί δείχνει τη χιονονιφάδα και φωνάζει: «Μια χιονονιφάδα»!

Όλα τα παιδιά τριγυρίζουν τη Φούλα και την κοιτούν με θαυμασμό. Σιγά σιγά την περικυκλώνουν ώστε να μη φαίνεται από το κοινό και την καλύπτουν με ένα γαλάζιο ύφασμα όσο μιλούν οι αφηγητές.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 21

Χαρά γεμάτοι κι απορία
Περιεργάζονταν τη Φούλα
«Εγώ τη βρίσκω νοστιμούλα»
Είπε ο Γιώργος στη Νατάσα
Η Φούλα πήρε μια ανάσα
Και φούσκωσε το φόρεμά της
έπιασε τότε να χορεύει
μπροστά σε όλους που κοιτούσαν
Σαν να ‘χαν μείνει μαγεμένοι
τη χάρη και την ομορφιά της.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 22

Κι όπως πετούσε στον αέρα
Κάνοντας τα χορευτικά της
Ξημέρωσε καλά η μέρα
κι ήρθε ο ήλιος συντροφιά της
πάνω στην τρίτη πιρουέτα
η Φούλα άρχισε να λιώνει
κι όλοι ακούσανε τη Βέτα
να λέει « νερό έγινε το χιόνι!»

Τα παιδιά ανοίγουν τον κύκλο και φεύγουν αργά κοιτώντας το ύφασμα που έχει καλύψει τη Φούλα… Όσο θα μιλούν τώρα οι αφηγητές η Φούλα θα σηκωθεί σιγά σιγά και θα χορέψει με το ύφασμα. Πρώτα ήρεμα, με κινήσεις που ρέουν, σα να είναι νερό, μετά πιο γρήγορα με τινάγματα του υφάσματος σα να είναι σύννεφο και στο τέλος εμφανίζονται πιασμένες οι υπόλοιπες χιονονιφάδες και φτιάχνουν όλες μαζί ένα παγωμένο συννεφάκι. Την παίρνουν μαζί τους και την οδηγούν στη γιαγιά της. ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΡΌΤΑΣΗ «Επιστροφή»

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 23

Και τότε άρχισε αυτό
που λέμε του νερού ο κύκλος,
μεταμορφώθηκε η Φούλα
αλλά δεν έγινε από πάπια κύκνος.
Κυλώντας μέσα σ ένα ρυάκι
βγήκε στη θάλασσα γοργά
σταγόνες βρήκε συντροφιά
και έγινε κι αυτή νεράκι.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 23

Πέρασε εκεί καιρός πολύς
Ήταν της θάλασσας σταγόνα
Και κολυμπούσε ολημερίς
Σαν να ‘ταν η μικρή γοργόνα.
Ήρθε της Άνοιξης η ζέστη
Μεταμορφώθηκε ξανά
Έγινε ατμός, πήγε ψηλά
Και βρήκε νέα συντροφιά
Με άλλα ατμοσταγονάκια
Έφτιαξαν όλοι τους μαζί
Επτά ωραία συννεφάκια.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 24

Τώρα τους έσπρωχναν νοτιάδες
Και τους φυσούσαν με μανία
Κι έφτασε η Φούλα σε δυο μέρες
Στο σπίτι της, στη Λαπωνία!
Μια τελευταία αλλαγή
έγινε τώρα για τη Φούλα
κι από ατμούλα δροσερή
ξανάγινε Χιονονιφούλα!

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 25

Όταν την είδε η γιαγιά
έτρεξε με χαρά μεγάλη
την πήρε αμέσως αγκαλιά
και τη φιλούσε στο κεφάλι.
«το ήξερα πως θα ξαναρθείς
Πάντοτε εσύ τα καταφέρνεις
Μου έλειψες όλη τη χρονιά
Πες μου, τι είδες, τι μου φέρνεις;»

Η γιαγιά και η Φούλα κάθονται και κάνουν πως συζητούν, και ενώ μιλούν οι αφηγητές μπαίνουν σιγά σιγά όλα τα παιδιά σε ομάδες με τη σειρά που εμφανίστηκαν: τα ταρανδάκια, τα παιδιά που κάνουν πατινάζ, τα παιχνίδια,οι χουλιαρομύτες, τα παιδιά της Ικαρίας. Οι χιονονιφάδες είναι ήδη στη σκηνή. Όλοι μαζί φτιάχνουν ένα ή δύο ημικύκλια (ανάλογα με το χώρο μας και τον αριθμό των παιδιών) γύρω από γιαγιά και εγγονή.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 26

Η Φούλα τότε θυμήθηκε όλους όσους είχε βρει στο δρόμο της για την Ελλάδα. Τους παιχνιδιάρηδες ταράνδους, τα παιδιά που έκαναν πατινάζ, τα στολίδια του χριστουγεννιάτικου δέντρου, τα ταξιδιάρικα πουλιά, τα παιδιά στις Κυκλάδες. Εγγονή και γιαγιά έκατσαν ώρες αγκαλιά, και λέγανε, και λέγανε, και λέγανε…

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 27

Γεμάτη ωραίες αναμνήσεις
έφτασε η Φούλα απ’ το ταξίδι
και όπου είχε βρει παιχνίδι
χρώματα, αγάπη ή συγκινήσεις
ήταν για κείνη πια ένα σπίτι.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 28

Κράταγε μέσα στην καρδιά της
Όλα εκείνα που ‘χε ζήσει
Δεν ήθελε να τα ζυγίσει
Όποιον κι αν είχε συναντήσει
Ήτανε μέρος της ζωής της.
«σπίτι μου είναι όλη η Γη
όλα τα πράγματα που είδα
Τα αγάπησα απ’ την αρχή
Κι είναι για μένα μια πατρίδα»

ΑΦΗΓΗΤΗΣ 29

Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή
Όλα τα πράγματα που ζούμε
Καλό είναι να τ’ αγαπούμε
Να τα φυλάμε στην ψυχή.
και κάθε χρόνος που αρχίζει
σε κάθε ενός μας τη ζωή
είναι ένα όμορφο ταξίδι
και περιπέτειας αρχή.-

Όλοι επί σκηνής. Στην τελευταία φράση μπορεί όλοι να πετάξουν στον αέρα βαμβάκι ή λευκό γκοφρέ χαρτί (που θα έχουν από την αρχή στις τσέπες τους) κομμένο σα χαρτοπόλεμο για να μοιάζει με χιόνι και να πουν:

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!